Letër nga Mërgimi
M'pikuan lotët n'tokë më ranë
mos harro atë ditë moj nanë,
n'ditë bajramit, n'ditë gëzimit,
mora rrugat e mërgimit.
Sot s'kam gëzim as nuk kam gas,
as prej mallit s'mund të flas,
prandaj jam ulë e po t'shkruaj,
djali yt prej dheut t'huaj.
Të tregoi nënë përnjimend,
asgjë s'asht si n'vendin tem,
qyshë kam ardhë këtu mallkoj vehten,
mërzia po m'shkatrron jeten.
Këtu hana rri e fshehtë,
këtu qielli është i errtë,
as dielli nuk jep ndriçim,
s'asht si dielli i vendit tim.
Këtu luleve s'u vjen erë,
këtu s'ka vjeshtë, as s'ka prandverë,
ka veç dimen e vapë të shkretë,
mos me mujtë nji natë me fjetë
Ktu s'ka qefë veç punë e gjumë,
pamirësi me shumë zullum,
këtu janë njerëzit si bagëtia,
nga një javë nuk shkojnë te shpia.
Tash nënë shumë nuk po të shkruaj,
t'fala u baj prej dheut t'huaj,
sa herë të duesh me m'kujtue,
puthe dheun që m'ka rritë mue.
Letër nga Mërgimi
M'pikuan lotët n'tokë më ranë
mos harro atë ditë moj nanë,
n'ditë bajramit, n'ditë gëzimit,
mora rrugat e mërgimit.
Sot s'kam gëzim as nuk kam gas,
as prej mallit s'mund të flas,
prandaj jam ulë e po t'shkruaj,
djali ...