Hayatın şu yorgun ve doyumsuz yalanları arasında kaybolan yıllarım ve değer veripte ulaşamadığım sevgimin arasında kaybolup gidiyorum..Ve yorulduğumu hissediyorum..

Tam uyumaya çalıştığım an sen ve umutsuzluğumun kaybolduğu karanlıklar arasında ki senin varoluş hayalin beni ayakta tutuyor...Ve yavaş yavaş nefes almaya çalışıyorum..
Ve senin hayalin kaybolmasın diye geceye lanet okuyorum..
Kaybolmasından korktuğum için...


...Yürüyorum karanlıktaki hayaline.Ellerimi uzatıyorum ama karanlıklar arasında kayboluyor.
Gölgenle yarışıyorum.Sen bırakıp gitmek için;ben seni yakalayıp göndermemek için savaşıyoruz.

Yoruluyorum....Koşmaktan, yakalayamamaktan,yakalayıpta tekrar kaybetmekten yoruluyorum...
Susuyorum..Sessiz çığlıklar atıyorum duyamayacağın...
Korkuyorum....Bu seferki başka.Artık korkmamaktan korkuyorum.
İçimin kurumasından,ağlayamamaktan korkuyorum.
Bana anlamsız bakan gözlerinde;gözlerimin yaşarmamasından korkuyorum....

Anlıyor musun?
Hayır!anlamıyorsun...Anlamadın ,anlamayacaksınd a.

Kayboluyorum...
Sende kaybettiğim ruhumu bende bulamıyorum...
Çırpınıyorum,çırpındıkça da batıyorum...
Elimi uzatıyorum tutan yok...
Karanlığı avuçluyor parmaklarım...
Yalnızlığım bile beni yalnız bırakmış....
Sessiz çığlıklar atıyorum duymuyorsun..duymuyorsuuunn...

Yoruluyorum...
Susuyorum...
Korkuyorum...

Anlıyor musun?
Hayır!

An-la-mı-yor-sun...!

...................

Meğer bir cani yatıyormuş içimde
Bu çocuksuluğumun, sevimliliğimin altında
Kendime bile itiraf edemediğim kadar kötülük varmış.
Kendimi bile kandırmayı başarmışım.
İyilik yaparken bile kötüymüşüm...
Oysa yanıma yaklaşmıştı o;
Sadece "yardım et" demek için,
Patladım bende, içimdekileri ona kustum;
Hiçbir şey görmüyordu gözüm,
Sinirliydim...
Deli gibi sinirliydim hemde...
Vurdum kırdım parçaladım acılarımı,
Avucuma alıp ezmek istedim,
Ayaklarımın altında çiğnemek istedim,,,
Ciğerimi söküp atmak geldi içimden.
Bitsin artık dedim,
Deliriyorum, bitsin artık...
Kırdığım insan sayısı bin'i geçti.
Yumruklarım parçalandı duvara vurmaktan
Kalbim hala isyanda ve ben paramparça.
Hayat, Ey acımasız zalim hayat!
Bırak artık yakamı bırak, bırak...
Yeter artık senden çektiklerim...
Oyun oynama benimle dayanamıyorum...
Ya cağır Azrail'i alsın artık canımı
Ya da çek acılarını üzerimden
Beni insanlıktan çıkarmadan
Kafama namluyu dayayıp tetiğe basmadan
İnsanların canını daha fazla yakmadan
Ya cağır Azraili alsın artık canımı
Ya da çek acılarını üzerimden, çek git...
bu ben degilim...çek git yeterrr
...................