http://www.dmc.tv
บทสวดมนต์และพระคาถา ในพระพุทธศาสนา นิยมสวดเป็นภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ" แปลโดยรวมว่า "ขอนอบน้อมแด่ พระผู้มีพระภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น"

http://www.dmc.tv
The Jātaka Tales (Sanskrit जातक) also known in other languages (Malay: jetaka, Burmese: zataka, Lao: ຊາດົກ sadok, Thai: ชาดก chadok, Khmer: ជាតក cietɑk) refer to a voluminous body of folklore-like literature native to India concerning the previous births (jāti) of the Buddha. The word most specifically refers to a text division of the Pali Canon of Theravada Buddhism, included in the Khuddaka Nikaya of the Sutta Pitaka. Jataka also refers to the traditional commentary on this book.

The canonical book itself comprises 547 poems, arranged roughly by increasing number of verses. According to Professor von Hinüber,[1] only the last 50 were intended to be intelligible by themselves, without commentary. The commentary gives stories in prose that it claims provide the context for the verses, and it is these stories that are of interest to folklorists. Alternative versions of some of the stories can be found in another book of the Pali Canon, the Cariyapitaka, and a number of individual stories can be found scattered around other books of the Canon.

ชาดก แปลว่า ประวัติการทำความดีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่มีมาในชาติก่อน ๆ
นิทานชาดก มิใช่เรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อสอนคุณธรรม แต่นิทานชาดก คือ เรื่องในอดีตชาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระองค์ทรงแสดงแก่พระภิกษุในโอกาสต่าง ๆ บางครั้งก็เพื่อแสดงภูมิหลังของผู้ที่พระองค์ต้องการแสดงธรรมให้ฟัง บางครั้งก็เพื่ออธิบายเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ผู้ที่อ่านนิทานชาดก หรือนิทานธรรมะ จึงควรอ่านอย่างพิจารณา และนำหลักธรรมที่ได้ไปใช้เป็นคุณประโยชน์ แก่ตนเองและผู้อื่น ส่วนความเพลิดเพลินจากนิทานธรรมะนั้น ถือว่าเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น จึงจะนับว่าได้รับ ประโยชน์จากนิทานชาดก หรือนิทานธรรมะที่พระองค์ทรงแสดงไว้ให้แล้วอย่างแท้จริง

http://www.dmc.tv
กฎแห่งกรรม คือ กฎที่แสดงให้เห็นถึงเหตุและผลของการกระทำใดๆของมนุษย์ กล่าวคือ ใครกระทำกรรมอันใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม บุคคลผู้กระทำนั้นจักต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นๆเสมอ มิได้เกิดจากการดลบันดาลจากอำนาจของพระเจ้าองค์ใด และไม่มีใครมารับผลของกรรมแทนบุคคลอื่นได้ พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ในพระสูตรหนึ่ง ชื่อว่า "ปุพพังคสูตร" ปรากฏอยู่ในพระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ทสกนิบาต ว่า "ดู ก่อน ภิกษุทั้งหลาย ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะส่องสว่างเหนือโลกหล้า ย่อมมีแสงเงินแสงทองจับขึ้นที่ขอบฟ้า เป็นนิมิตเบื้องต้นให้เห็นก่อน ฉันใดก่อนที่กุศลธรรมทั้งหลายจะบังเกิดขึ้น ย่อมมีสัมมาทิฏฐิ เป็นนิมิตเบื้องต้นให้เห็นก่อน ฉันนั้น" สัมมาทิฏฐิที่เป็นเบื้องต้นของกุศลธรรมนั้น มี ๑๐ ประการ ได้แก่ ทานที่ให้แล้วมีผล การสงเคราะห์กันมีผล การยกย่องบูชาบุคคลที่ควรบูชามีผล ผลแห่งกรรมดีและกรรมชั่วมีจริง โลกนี้มี (ที่มา) โลกหน้ามี (ที่ไป) แม่มี พ่อมี สัตว์ที่เกิดแบบโอปปาติกะมี พระอรหันต์ผู้หมดกิเลสแล้วมี