Hadjidakis Mercouri Kyr Antonis

[dysseashormovas]

Ο κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή

με ένα κανάτι κι ένα κρεβάτι και με κρασί πολύ

είχε δυο μάτια γαλανά κι αχτένιστα μαλλιά

κι ένα λουλούδι πάντα φορούσε στα ρούχα τα παλιά

[dysseashormovas]

Ο κυρ Αντώνης βιάζεται να πάει να κοιμηθεί

γιατί το βράδυ στα όνειρά του θέλει να θυμηθεί

ό,τι ποτέ δεν έζησε μες τ' όνειρό του ζει

μα η νύχτα φεύγει και λυπημένο τον βρίσκει η χαραυγή

[dysseashormovas]

Αχ κυρ Αντώνη πώς σ' αγαπάμε και μαζί σου τ' άστρα μετράμε

τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να ρθει βροχή

και τον καημό σου πάντα ξεχνάμε σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε

σαν παιδιά με σένα γελάμε σαν κάνεις προσευχή

[dysseashormovas]

Μα ένα βράδυ ο κυρ Αντώνης στρώνει να κοιμηθεί

κι όταν ξυπνάμε τον καρτεράμε στην πόρτα να φανεί

μα ο κυρ Αντώνης δε θα βγει ποτέ του στην αυλή

αφού για πάντα μες τ' όνειρό του θέλησε πια να ζει