@eritain Kiam mi iris sur voj' sen celo, Jen supre brilis blua ĉielo, Kaj orregalo estis grena valo: Jen vasta mond' por ĉiuj ni. … Vagante, spurojn mi sekvis lerta, Kaj min turmentis soif' dezerta, Dum mi sopiris, iu voĉo diris: Jen vasta mond' por ĉiuj ni. ... Mi la okulojn ŝirmis per mano, Kaj mi vidis ondojn de l' oceano, La suno dronis kaj iu voĉo sonis: Jen vasta mond' por ĉiuj ni. ... Jen vasta mond' por vi, Jen vasta mond' por mi, Jen vasta mondo por ĉiuj ni.
Refreno: Jen via mondo, jen nia mondo, Kun monta neĝo kaj mara ondo, De la tropikoj ĝis la polusoj. Jen vasta mond' por ĉiuj ni.
tiguliano 1 year ago
Mi petas tekston de la kanto, bonvolu? Dankon!
eritain 1 year ago
@eritain
vidu ĉe: ikso.net/kantaro/jen_via_mondo
tiguliano 1 year ago
tiguliano 1 year ago