Christine Wilhelmine Abramsen - Siliakus, geboren op 8 mei 1942 in Brastagi, Indonesië en overleden op 16 februari 2009 in Nijmegen, Nederland ( net één jaar geleden ).
Het weinige Bahasa Indonesia dat ik spreek heb ik grotendeels van haar geleerd. Ik draag dit lied op aan een fijn, sociaal en warmvoelend mens, die tijdens haar leven jammer genoeg veel ellende op haar pad kreeg. Nu ze in de hemel is, is dat in ieder geval voorbij. Wat niet voorbij is Christine, is mijn liefde voor jou. Je zal altijd in mijn hart zijn.
Ik dank je voor alles wat je me gaf en wie je voor me was.
Ze verzorgde maar liefst twee honden en twee katten als huisdieren gelijktijdig. Haar orchideeën, die ze steevast in haar vensterbank had staan, deden het altijd goed. Ik hield en hou nog steeds heel veel van haar, mijn Anak Mas. Elke dag denk ik aan haar en het gemis is groot. We hadden nog zoveel plannen om samen te doen. Ze wilde ook heel graag nog eens terug naar haar geboorteplaats Brastagi. Ik zou haar dan vergezellen. Helaas heeft het niet mogen zijn.
In Februari van het vorige jaar heb ik mijn boezemvriendin Christine Siliakus abrupt verloren. Ineens moest ik voorgoed zonder haar verder terwijl ik geen eens afscheid heb kunnen nemen. Zij is geboren in Brastagi en heeft haar jeugd in Indonesië doorgebracht. Zoals Wieteke van Dort eens zei: Kinderen die in de Tropen opgroeien leren vanzelf houden van de natuur, van de bloemen, de bomen, de planten en de dieren. Dat klopt want Christine was ook gek op de natuur.
Mooi gezongen uitvoering met fraaie begeleidende muziek. Ook ik vind de muziek hierbij mooier dan die van het origineel. Mijn complimenten, Aad Meuleman.
Ik hou van Toon en zijn conferences, gedichtjes en liedjes. Maar ik ben sowieso gek op muziek, ja verslaafd zelfs. O nee, ach jee, nou, t valt wel mee. Dit lied staat in mijn lijst met songs die mij laten huilen ( van verdriet ). Het hoort voor mij bij afscheid moeten nemen van een voor mij dierbaar persoon.
Bedankt voor je compliment. Ik blijf de versie van Toon het mooiste vinden. Voor mij heeft het nummer een hele speciale betekenis. Vandaar dat ik het lied op mijn manier heb ingezongen.
Bedankt voor deze mooie integere versie...
En Amstelveen40, je hebt geen idee waar je het over hebt..
symphonie112 1 year ago
Wat geweldig mooi is dit.
Deze versie is nog veel mooier als die van Maurice en onze Toon.
Werkelijk echt geweldig, krijg er kippenvel van, en de tranen springen in mijn ogen.
Wow, tja verder kan ik niets zeggen.
Amstelveen40 1 year ago
Commentaar Deel 5
Christine Wilhelmine Abramsen - Siliakus, geboren op 8 mei 1942 in Brastagi, Indonesië en overleden op 16 februari 2009 in Nijmegen, Nederland ( net één jaar geleden ).
Ze mocht helaas maar 67 jaar oud worden.
Ron de Wolf
ABBENBROEK
Zuid-Holland
Nederland
Dinsdag 2 Maart 2010
LuciaHwong 2 years ago
Commentaar Deel 4
Het weinige Bahasa Indonesia dat ik spreek heb ik grotendeels van haar geleerd. Ik draag dit lied op aan een fijn, sociaal en warmvoelend mens, die tijdens haar leven jammer genoeg veel ellende op haar pad kreeg. Nu ze in de hemel is, is dat in ieder geval voorbij. Wat niet voorbij is Christine, is mijn liefde voor jou. Je zal altijd in mijn hart zijn.
Ik dank je voor alles wat je me gaf en wie je voor me was.
Terima kasih banyak!
LuciaHwong 2 years ago
Commentaar Deel 3
Ze verzorgde maar liefst twee honden en twee katten als huisdieren gelijktijdig. Haar orchideeën, die ze steevast in haar vensterbank had staan, deden het altijd goed. Ik hield en hou nog steeds heel veel van haar, mijn Anak Mas. Elke dag denk ik aan haar en het gemis is groot. We hadden nog zoveel plannen om samen te doen. Ze wilde ook heel graag nog eens terug naar haar geboorteplaats Brastagi. Ik zou haar dan vergezellen. Helaas heeft het niet mogen zijn.
LuciaHwong 2 years ago
Commentaar Deel 2
In Februari van het vorige jaar heb ik mijn boezemvriendin Christine Siliakus abrupt verloren. Ineens moest ik voorgoed zonder haar verder terwijl ik geen eens afscheid heb kunnen nemen. Zij is geboren in Brastagi en heeft haar jeugd in Indonesië doorgebracht. Zoals Wieteke van Dort eens zei: Kinderen die in de Tropen opgroeien leren vanzelf houden van de natuur, van de bloemen, de bomen, de planten en de dieren. Dat klopt want Christine was ook gek op de natuur.
LuciaHwong 2 years ago
Commentaar Deel 1
Mooi gezongen uitvoering met fraaie begeleidende muziek. Ook ik vind de muziek hierbij mooier dan die van het origineel. Mijn complimenten, Aad Meuleman.
Ik hou van Toon en zijn conferences, gedichtjes en liedjes. Maar ik ben sowieso gek op muziek, ja verslaafd zelfs. O nee, ach jee, nou, t valt wel mee. Dit lied staat in mijn lijst met songs die mij laten huilen ( van verdriet ). Het hoort voor mij bij afscheid moeten nemen van een voor mij dierbaar persoon.
LuciaHwong 2 years ago
Hallo heer Meuleman,
Mooi nummer van Toon.
Ik kende de melodie nog vaag.
Goed gezongen. Op de begeleidingstrack ben ik jaloers.
Vind ik mooier dan het orineel
Muzikale groet
Gerard van den Brink
kolabri1
kolabri1 2 years ago
Hallo Gerard,
Bedankt voor je compliment. Ik blijf de versie van Toon het mooiste vinden. Voor mij heeft het nummer een hele speciale betekenis. Vandaar dat ik het lied op mijn manier heb ingezongen.
Muzikale groet terug.
Groet terug,
Aad
aadmeul 2 years ago
Bedankt voor je reactie.
aadmeul 2 years ago
werd gedraaid op de crematie van mijn oma erg mooi maar nu met een betekenis
larssjjje 2 years ago