Sort by time | Sort by thread (beta)

Link to this comment:

Share to:

All Comments (52)

Sign In or Sign Up now to post a comment!
  • *&*

    " Znowu przyszła do mnie samotność

    choć myślałem.. że przycichła w niebie

    Mówię do niej :

    - Co chcesz jeszcze.. idiotko ?

    ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

  • *&*

    "Powiem ci.... śmierć i m i ł o ś ć - obydwie zarówno

    Jednej się oczu czarnych.. - drugiej modrych boję

    Te dwie są me miłości .. i dwie śmierci moje .. ".

    ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

  • *&*

    Fryderyk słysząc twój t o n

    już piął nuty nokturna...

    Lecz Jasio Lechoń... cicho rzekł . .

    *&*

  • *&*

    Podczas twego tańca... z chochołem

    usłyszałem ...

    .. czy śmierć, chroni od miłości ... ?

    czy miłość jest wolna... Od Jej Wierności...?

    ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

  • *&*

    Podniosłem liść miłości

    Zaufałem d r o d z e . .

    Dostałem " w pysk " od Zaproszonych Gości

    Kwiaty Im Złożyłem

    W Podzięce W i o s n y ..

    ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

  • *&*

    Ś w i a t ...

    bez poezji .. naraża się na to ...

    że będzie światem zamkniętym

    na M i ł o ś ć ... ".

    ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

  • Nuty ożywiają tekst (Marcin Luter)...

    Wspaniale!

  • Moje samotnosci - zupelnie inne i tajemnicze.

    Odchodze do moze lepszego swiata i moze nie bohatersko

    ale jest tylko jedna droga co prowadzi do Ciebie

    Milosci zranionej Bog pragnie jak chleba

    Bogdan Wegrzynek

  • Przepiękne wiersze z równie pięknymi zdjęciami.

  • Przepiękne wiersze z równie pięknymi zdjęciami...subtelna rama w której zamknęłaś obraz życia, przemijania i śmierci...i łzy, których nie można powstrzymać...

  • "ŻAL... że się za mało kochało, że się myślało o sobie

    że się już nie zdążyło, że było za późno

    choćby się teraz biegało, w przedpokoju szurało

    niosło serce osobne, w telefonie szukało

    słuchem szerszym od słowa......................

    ............................. choćby się chciało pomóc

    własną gębą podmuchać na rosół za słony

    wszystko już potem za mało

    choćby się łzy wypłakało... nagie... niepewne..."

  • najciszej drogą nieznaną...największe przychodzi samo

    Tęsknię za Tobą Krzysiu...

  • Ta poezja trafia w moje serce i chyba coś w tym jest, że cierpienie uszlachetnia.W moim przypadku uwrażliwiło mnie na ludzkie niedole a poezja trafia do mnie jak nidy przedtem. Zdjęcia wspaniale oddają klimat poezji Ks. Twardowskiego, oddają też piekno prostoty i to jest to co kocham.

  • Przepiekny glos,wielki aktor,wielka osobowosc!!!!bedzie nam go brakowalo;

  • Piękny głos mówiący piękne słowa - autorów czegoś takiego się nie zapomina. Będą pobrzmiewać w mojej głowie na zawsze. R.I.P.

    skarabeusz95 u Ciebie jest najpiękniej. Dziękuję

  • Dziekuje za ..... najbardzie bedzie brak Pana głosu. Odpoczywaj w spokoju!!!

  • Panie Krzysztofie - Bedziesz zawsze w naszych sercach - dzieki pięknej aklamacji poezji przez Pana i Filmach, w ktorych Pan wystapil.

    SPOCZYWAJ W POKOJU WIECZNYM:-)

  • Krzysztof Kolberger recytowal tak, jak zyczylby sobie kazdy poeta, czesc Jego Pamieci!

  • Słowa poezji potrafią najbardziej trafnie oddać to co każdy z nas myśli w takiej chwili, o rzeczach ostatecznych.

  • "Miał poezję w duszy, nikt tak nie recytował wierszy jak On".

    Spoczywaj w Spokoju[*][*][*]

  • Krzysztof Kolberger recytując wiersze Ks.Jana Twardowskiego czynił to jak chciałby poeta,czule i z odpowiednią charyzmą.Sam przecież nosił Boga w duszy i w sercu.Wspaniały człowiek ,tak zostanie zapamiętany przez pokolenia

  • Często tu powracam... Dziękuję...

  • Przepiękny klip...

  • ... i wciąż szukam odpowiedzi... "Jak się nazywa - to nienazwane jak się nazywa to - co zabolało ten smutek co nie łączy a rozdziela ta przyjaźń lub inaczej miłość niemożliwa to co biegło naprzeciw a było rozstaniem to wciąż najważniejsze co przychodzi mimo ta przykrość byle jaka jak chłodny skurcz w piersi ta straszna pustka co graniczy z Bogiem to - że jeśli nie wiesz dokąd iść sama cię droga poprowadzi" / Nienazwane - Ks. Jan Twardowski/
  • #OMG amsterdaMcuLture Dzieki

  • ...bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej

    niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą

    miłości się nie szuka jest albo Jej nie ma

    nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek

    są i tacy co się na zawsze kochają

    i dopiero dlatego nie mogą być razem

    jak bażanty co nigdy nie chodzą parami

    można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie

    nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem...

    x. J. Twardowski

  • Ja nadal nie wiem, co napisać...

    Ten film prowadzi mnie w jakieś ciche, smutne, ale bardzo potrzebne i o dziwo bardzo moje zakamarki pamięci. To trochę dziwne. Jest wciąż bardziej mój. Dziekować chyba nie wypada, bo on nie dla mnie, ale mimo tego- dziekuję.

  • Chcialoby sie napisac co ku chwale filmowczyni ale co czlek probuje banalem podchodzi, hmm, wiesz Skarabeuszku sprobuje inaczej, mnie tezy poezji nie przekonywuja, ale to wszystko zebrane przez Ciebie do kupy stanowi calosc przekonywujaca. Czy jasne co chce powiedziec? (talenta to w reku szalonych latarnie z ktorymi prowadza nas ku przepasci... ze lekko sparafrazuje)

  • ...serce jak stary Werter zdolne do cierpienia

    a miłość daje to czego nie daje

    więcej niż myślisz bo jest cała Stamtąd

    a śmierć to ciekawostka że trzeba iść dalej...

    x J. Twardowski

  • Comment removed

  • Powracam tu znów... powracam... "Poszedłbym w lasy ogromne szukać buków czerwieni jeżyn dojrzałych dzięciołów małych rogów jelenich jagód prawdziwych wilg piskląt żywych mrowiska i w oczy sarny - brązowej panny popatrzeć z bliska szyszek strąconych - tajemnic sowich zająca i strach mnie porwał na myśl o Bogu - bez końca" / O lasach - Ks. Jan Twardowski /
  • @slowanawietrze "Brzozo nazbyt wieśniacza aby rosnąć w mieście dyskretny grabie w sam raz na szpalery jarzębino dla drozdów dzwoniących i szpaków akacjo z której nie zlote tylko białe miody olcho co jedna masz przy liściach szyszki głogu co chronisz gajówkę krewniaczkę słowika jesionie co pierwszy tracisz liście zbliżając nam jesień Poproście Matkę Bożą, abyśmy po śmierci w każdą wolną sobotę chodzili po lesie bo niebo nie jest niebem jeśli wyjścia nie ma"
  • Jest tutaj wszystko co mnie przyciąga SERCE DUSZA SPOKÓJ CISZA doskonale połączona całość a zdjęcia światłem malowane chylę czoła

  • Kolejny raz wsłuchuję się w słowa ks. Twardowskiego. Znam tę twórczość. Niezmiennie budzi we mnie wzruszenia.

    " Szczęście się połamało..."

    Cały ks. Jan.... Cały on. Mało kto potrafi tak czuć wszystko co się nam przytrafia, żeby znaleźć najprostrze i najtrafniejsze określenia.

    Słucham Kolbergera, oglądam piękne zdjęcia . Wszystko otuliłaś czarowną muzyką. Masz dar. Dziękuję za ten przekaz

  • Amazing Music & VIdeo

    although I do not understand the language.

  • although I do not understand the language

    but I have enjoyed the video!

    beautiful music & video!

  • Sliczny film, dziekuje bardzo.

  • Chwile bolesnych rozstań z Bliskimi, otwierają przed nami wciąż nowe prawdy, bo mimo wszystko "jest taki uśmiech, co mieszka w rozpaczy..." A czarodziejka Nadzieja pozwala nam uwierzyć Drodze, takiej "na łeb, na szyję, z dziurami po kolana", gdzie czeka zatroskana św. Agnieszka z potulnym barankiem...

    Otulam Cię Olguś najcieplejszymi myślami... I dziękuję za te przejmujące Chwile nieziemskich wzruszeń... Stworzyłaś kolejne Arcydzieło ku pokrzepieniu i ukojeniu... Dziękuję, dziękuję...

  • Piękne zdjęcia, świetny montaż, głębokie słowa.

    Dzięki za tę ucztę...

  • Przepiękny , budzący refleksję filmik.

    Muzyka i głos Pana Krzysztofa , spowodowały że miałam ochotę słuchać , jeszcze i jeszcze.

  • Dziękuję ... niski pokłon za chwile wzruszenia... za piękno aż po ból.

  • MIŁOŚĆ WĘDROWNA

    Pokojem śmierci wyściełany

    W bolesnej niszy pogodzenia -

    Nieprzeniknione są jej ściany

    I niewidzialne jej sklepienia

    Śmierć tylko małą część zabrała

    To najważniejsze zostawiła

    Jak dziecię bierze na kolana

    Żeby przekazać życia miłość

  • @PromienDrzewa

    Widziano ją pod starą wierzbą

    Z pajęczyn wspomnień tkała otuchę

    A nad pszenicznych łanów grobem

    Łkała z Nepomucena Duchem...

  • Złamane szczęście we włosy wplotła

    Dodała piórko zmarłej sikorki

    Chciała pocieszyć Cmentarnika Janka

    Uśmiechem Jana od Biedronki...

    I powtarzała słowa Jego

    Wędrując poprzez uroczysko:

    Niektórzy odchodzą "na zawsze - by stale być blisko"...

  • MIŁOŚĆ WĘDROWNA Dla Olgi Pokojem śmierci wyściełany W bolesnej niszy pogodzenia - Nieprzeniknione są jej ściany I niewidzialne jej sklepienia Śmierć tylko małą część zabrała To najważniejsze zostawiła Jak dziecię bierze na kolana Żeby przekazać życia miłość
  • Gdy z głębi mroku się uśmiechnie Tak, jakby z drogi pod dom przyszła Lśnieniem pamięci w myślach krzepnie Przybojem uczuć w sercu kwitnie Fala za falą czas się toczy Na piasku tęsknot sól zostawi Wszędzie dosięgną mnie jej oczy By - życia miłość - śmiercią zbawić 13 czerwca 2010
  • Przepiękny, pełen melancholii, film.

Loading...
Alert icon
0 / 00Unsaved Playlist Return to active list
    1. Your queue is empty. Add videos to your queue using this button:
      or sign in to load a different list.
    Loading...Loading...Saving...
    • Clear all videos from this list
    • Learn more