Estou certo que gustaches deste video do amigo Mhorgan, José. Conto que te levara a recrea-lo maxín, disfrutando dos pensamentos...das pequenas cousiñas que endulzan intres persoais tan especiais.
Hai pequenos momentos personais de reflexión nos que un asegúrase a si mesmo que realmente é inmerecida a meirande sorte de chegar a pisar un chan tan inmenso e rico, de poder molla-los nosos pes nun vaivén salgado tan cheo de enerxía ( aínda no seu calmo )...
Porque é tanta e tan grande a Beleza da Nosa Terra que non podemos máis que agradecer tódolos días da nosa existencia á Natureza o ternos posto eiquí, nun Verdadeiro Paraíso, nunha panacea dos sentidos, nun axitamento continuo da nosa ialma.
O debuxo intanxible no noso esprito coas cores das catro estacións, da terra húmida e moura, da herba fresca, do son do cruxir das polas,da traducción que do ar fan as follas das árbores...
...do misterio do bosque espeso e a súa alfombra vexetal, do interrogante das corredoiras e o premio dos atallos, o vestido dunhas pingas de lodo nos pes e a ropa rachada polas silvas...
...do aviso punzante do toxo, do arrecendo nun solpor de vran e saúdo do sol engullido polo líquido horizonte, da chamada dunha casa vella de pedra e a paisaxe dunha leira asilvestrada, da maxia da pedra de granito e seixo ( a Eternidade, o Permanente, Vibracións )...
...a fermosura de tódalas cores do mundo no noso ceo ao longo dun ano, do berro das furnas e a reverberación nas covas, da percusión e o empuxe na pel nunha treboada e a grieta aberta no alto polo raio, do son dos cascos das bestas mentras camiñan entre pedras, da linguaxe do chío dos goznes das vellas portas...
...o algodón dunha canción de berce e o canto da vella...Todo o que vemos, o que ulimos, o que palpamos, o que sentimos, o que soñamos...TODO NUNHA MÚSICA, NUHA CULTURA...¡ TODO NA NOSA TERRA !.
¡¡¡Qué sorte temos de vivir eiquí e cuán privilexio chegar a saber vivila !!!.
Viva o enxebrismo!
Guerrilheirogalego 1 year ago
Unha mágoa que non explique nunha lectura onde foi sacada cada foto, porque hai lugares dignos de visitar.
toxodeveran 1 year ago
Graciñas polo video,he muy fermoso,eres todo un artista e espero que sigas deleitandonos cos teus videos.
Un apreta moi forte
javivegadevalcarce 3 years ago
Ola,Gil graciñas polo video,e moi bonito.Un saudo e unha aperta dos teus amigos Noelia e Edelmiro007.
Edelmiro007 3 years ago
¡ Ola, amigos meus !. Moitas grazas, Edelmiro007. Ledo de compartilo se é ben pra disfrutar.
¡ Apertas aos dous !.
papigil 3 years ago
Sinxelamente fermoso!
Apertas papigil.
Mojón
garolo2000 3 years ago
¡ Ola, Mojón !. É un verdadeiro pracer comprobar a simbiose de opinións.
¡ Un gran saúdo, compañeiro !.
papigil 3 years ago
Moitas grazas Papigil
apertas!!
terragalicia 3 years ago
Estou certo que gustaches deste video do amigo Mhorgan, José. Conto que te levara a recrea-lo maxín, disfrutando dos pensamentos...das pequenas cousiñas que endulzan intres persoais tan especiais.
¡ Apertas, amigo José !.
papigil 3 years ago
francamente bo...certo somos uns privilexiados de vivir nesta terra.Grazas por compartilo comigo.
Saúdos
Eternia
Eternia7 3 years ago
¡ Grazas a ti, amiga Eternia, polas túas verbas!.
papigil 3 years ago
GRAZAS MEU AMIGO
UN SAUDO
XOAN
XOANARCODAVELLA 3 years ago
Espero que o disfrutaras tanto coma min. ¡ Unha aperta e bo día, XOAN !.
papigil 3 years ago
Hai pequenos momentos personais de reflexión nos que un asegúrase a si mesmo que realmente é inmerecida a meirande sorte de chegar a pisar un chan tan inmenso e rico, de poder molla-los nosos pes nun vaivén salgado tan cheo de enerxía ( aínda no seu calmo )...
(...segue)
papigil 3 years ago
Porque é tanta e tan grande a Beleza da Nosa Terra que non podemos máis que agradecer tódolos días da nosa existencia á Natureza o ternos posto eiquí, nun Verdadeiro Paraíso, nunha panacea dos sentidos, nun axitamento continuo da nosa ialma.
(..segue)
papigil 3 years ago
O debuxo intanxible no noso esprito coas cores das catro estacións, da terra húmida e moura, da herba fresca, do son do cruxir das polas,da traducción que do ar fan as follas das árbores...
(...segue)
papigil 3 years ago
..do son e o ritmo no paso dos animais, o canto e as figuras do voo dos paxaros, da eterna frescura dos regatos mailas fontes,
da grandiosidade das fervenzas, do enfeitizamento da néboa mailo orballo ( reino do Gris e xogo das Sombras )...
(...segue)
papigil 3 years ago
...do misterio do bosque espeso e a súa alfombra vexetal, do interrogante das corredoiras e o premio dos atallos, o vestido dunhas pingas de lodo nos pes e a ropa rachada polas silvas...
(...segue)
papigil 3 years ago
...do aviso punzante do toxo, do arrecendo nun solpor de vran e saúdo do sol engullido polo líquido horizonte, da chamada dunha casa vella de pedra e a paisaxe dunha leira asilvestrada, da maxia da pedra de granito e seixo ( a Eternidade, o Permanente, Vibracións )...
(...segue)
papigil 3 years ago
...a fermosura de tódalas cores do mundo no noso ceo ao longo dun ano, do berro das furnas e a reverberación nas covas, da percusión e o empuxe na pel nunha treboada e a grieta aberta no alto polo raio, do son dos cascos das bestas mentras camiñan entre pedras, da linguaxe do chío dos goznes das vellas portas...
(...segue)
papigil 3 years ago
...o algodón dunha canción de berce e o canto da vella...Todo o que vemos, o que ulimos, o que palpamos, o que sentimos, o que soñamos...TODO NUNHA MÚSICA, NUHA CULTURA...¡ TODO NA NOSA TERRA !.
¡¡¡Qué sorte temos de vivir eiquí e cuán privilexio chegar a saber vivila !!!.
papigil 3 years ago
Un pracer disfrutar deste video. ¡ SUBLIME !.
papigil 3 years ago