Habanera (Xabier Lete)

[norastorgarlensiu]

Etxeko bi aingeruak amattok ditu aldean, hirurak dire ohean, bai hirurak ametsetan. Anartean ni gautxori, aparailu honi loturik, kantaz kanta banabila, kontsolagarri bihurturik. Kanpoan elurra ari, hotz handia date eiki, kafia berotzen ari, klikatu behar dut arin, logaleak harrapatu nu, asto zuria nahikari, hortzak garbitu ta gero, gero ere ameslari.

[norastorgarlensiu]

Bihar partitu beharra, azken xortak heldu dira; tristura bihotzen jabe, ezin bertzela burura. Nesken artetik aldetzen, gogoangarri guziak; nihun ere ez naiteke urus haiek ez badira. Hala pentsatzen nien nik, oraino hala senditzen dut; izatu nintzen zoriontsu, egin ninduten dohatsu. Urtiak juan egin dira, batzuk barnin dauzket ilun. No! No! No! gogoan zauztet, iragan-minak dirauno...

[eguzkibegi]

Gaur joan zaigu gure artetik... bere abestiek gurekin iraungo ahal dute luzaro. Ez adiorik, Xabier!