چه دردي است در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي تنها نشستن براي ديگران چون كوه بودن ولي در چشم خود آرام شكستن براي هر لبي شعري سرودن ولي لبهاي خود همواره بستن به رسم دوستي دستي فشردن ولي با هر سخن قلبي شكستن به نزد عاشقان چون سنگ خاموش ولي در بطن خود غوغا نشستن به غربت دوستان بر خاك سپردن ولي بر دل اميد خانه بستن به من هردم نواي دل زند بانگ چه خوش باشد از اين غمخانه رستن چه دردي است در ميان جمع بون ولي در گوشه اي تنها نشستن
Nothing to say.....
Daryajun 4 months ago
wwwsamadiyancom 6 months ago 4
i love it
6ahryar 11 months ago
nice one
Rprangerr 1 year ago