ครูไพบูลย์ บุตรขัน แต่งเพลงนี้เมื่อครูอายุ 30 ปี ผู้ขับร้องคนแรก ปรีชา บุญเกียรติ นักร้องรูปหล่อระดับพระเอกหนัง แต่เสียชีวิตขณะที่กำลังดังด้วยอุบัติเหตุรถยนต์
nominext 7 months ago 3
@nominext ขอบคุณครับ
jankhuk 7 months ago
เพลงนี้ต้นฉบับ ใครเป็นคนร้องน่ะครับ
ชีวิตที่แท้จริง ก็คือวิญญาณ ที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ ส่วนโลกนี้ก็คือเวทีหนึ่งที่แต่ละวิญญาณ ถูกส่งให้มาแสดง ตามบทบาทที่ถูกกำหนดให้แสดง หมดเวลาแต่ละครั้งก็กลับไปสู่ที่เดิม ครั้นถึงเวลาที่กำหนด ก็ถูกส่งให้มาแสดงอีก จนกว่าจะหมดกรรมของแต่ละวิญญาณ
superman200980 8 months ago
โลกคือบ้านชั่วคราวของเรา เป็นแค่ทางผ่านไปผ่านมา เขาให้มนุษย์เกิดมาสั่งสมบุญบารมีในภพชาติมนุษย์ เมื่ออยู่กับโลกก็อย่าหลงโลก ทุกอย่างตั้งอยู่แล้วดับไปในที่สุด จงยังกิจทั้งปวงด้วยความไม่ประมาทเถิด.....
sabyjai1957 10 months ago 3
ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นอนิจจัง
etafrank 11 months ago
โลกนี้คือ โรงละครโรงใหญ่จริง...แล้วแต่ว่าเราจะได้บทอะไร...แต่ไม่พ้น สุขๆ ทุกข์ๆ
สลับกันไป...สุดท้ายก็กลับเข้าฉากไปที่ละคนสองคน....สุดท้ายแม้แต่โรงละครก็ยังไม่เหลือ
jarofwine 1 year ago 6
เหมือนธรรมมะ ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ไขว่คว้าหาอำนาจ สุดท้าย หลุมศพ
nitiratnon 1 year ago
เป็นเพลงของพนม นพพร ที่ร้องได้ไพเราะ กินใจดีนักแล และเมื่อได้ฟังในยามนี้ จึงจะทำให้หลายต่อหลายคนได้ตระหนักว่าชั่วอายุคนนั้นสั้นนักแล
songpolj 1 year ago 8
เหมือนบทกวีที่แท้
pastelsand 1 year ago
ครูไพบูลย์ บุตรขัน แต่งเพลงนี้เมื่อครูอายุ 30 ปี ผู้ขับร้องคนแรก ปรีชา บุญเกียรติ นักร้องรูปหล่อระดับพระเอกหนัง แต่เสียชีวิตขณะที่กำลังดังด้วยอุบัติเหตุรถยนต์
nominext 7 months ago 3
@nominext ขอบคุณครับ
jankhuk 7 months ago
เพลงนี้ต้นฉบับ ใครเป็นคนร้องน่ะครับ
jankhuk 7 months ago
ชีวิตที่แท้จริง ก็คือวิญญาณ ที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ ส่วนโลกนี้ก็คือเวทีหนึ่งที่แต่ละวิญญาณ ถูกส่งให้มาแสดง ตามบทบาทที่ถูกกำหนดให้แสดง หมดเวลาแต่ละครั้งก็กลับไปสู่ที่เดิม ครั้นถึงเวลาที่กำหนด ก็ถูกส่งให้มาแสดงอีก จนกว่าจะหมดกรรมของแต่ละวิญญาณ
superman200980 8 months ago
โลกคือบ้านชั่วคราวของเรา เป็นแค่ทางผ่านไปผ่านมา เขาให้มนุษย์เกิดมาสั่งสมบุญบารมีในภพชาติมนุษย์ เมื่ออยู่กับโลกก็อย่าหลงโลก ทุกอย่างตั้งอยู่แล้วดับไปในที่สุด จงยังกิจทั้งปวงด้วยความไม่ประมาทเถิด.....
sabyjai1957 10 months ago 3
ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นอนิจจัง
etafrank 11 months ago
โลกนี้คือ โรงละครโรงใหญ่จริง...แล้วแต่ว่าเราจะได้บทอะไร...แต่ไม่พ้น สุขๆ ทุกข์ๆ
สลับกันไป...สุดท้ายก็กลับเข้าฉากไปที่ละคนสองคน....สุดท้ายแม้แต่โรงละครก็ยังไม่เหลือ
jarofwine 1 year ago 6
เหมือนธรรมมะ ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ไขว่คว้าหาอำนาจ สุดท้าย หลุมศพ
nitiratnon 1 year ago
เป็นเพลงของพนม นพพร ที่ร้องได้ไพเราะ กินใจดีนักแล และเมื่อได้ฟังในยามนี้ จึงจะทำให้หลายต่อหลายคนได้ตระหนักว่าชั่วอายุคนนั้นสั้นนักแล
songpolj 1 year ago 8
เหมือนบทกวีที่แท้
pastelsand 1 year ago