دلم هوای آفتاب می کند ملال ابرها و آسمان بسته و اتاق سرد تمام روزهای ماه را فسرده می نماید و خراب می کند و من به یادت ای دیار روشنی کنار این دریچه ها دلم هوای آفتاب می کند خوشا به آب و آسمان آبی ات به کوههای سربلند به دشتهای پر شقایقت، به دره های سایه دار و مردمان سختکوش، توده کرده رنج روی رنج زمین پیر پایدار! هوای توست در سرم اگر چه این سمند عمر زیر ران ناتوان من به سوی دیگری شتاب می کند نه آشنا نه همدمی نه شانهای ز دوستی که سر نهی بر آن دمی تویی و رنج و بیم تو
TheTahmiaaraz 1 month ago
bravo...aalibood!
Rostam21 2 months ago
به لطف خویش مستش کن خوش جام الستش کن
خراب و می پرستش کن که بیآرام میگردد
daadmehr1 11 months ago