شعری از خانم هیلا صدیقی

[omidfardayan]

تقدیم به شاعره توانمند هیلا صدیقی

اینگونه نماند هیلای صدیقی

دنیا بگیرد به خود تازه طریقی

این عالم هستی با رازهایی که دارد

با گردش زیبا و چنین نظم دقیقی

[omidfardayan]

بر وفق پلیدان همواره نگردد

یک چرخشی در آن به یکباره بگردد

انگشت به لب پیر و جوان را بنماید

بر چشم بشر دنیایی نو را بگشاید

دنیایی که در آن اثر از فقر نباشد

هیچ فاصله ای بین ده و شهر نباشد

[omidfardayan]

دنیایی که در آن بها پاکی بگیرد

در فکر بشر ایده ناپاکی بمیرد

دنیایی که در آن مهروزی و احسان

احساس وظیفه بشود در دل انسان

دنیایی که در آن نیکی و طهارت

آزاد کند انسان از بند شرارت

دنیایی که در آن از کینه خبر نیست

از بغض و حسادت یک ذره اثر نیست

[omidfardayan]

دنیایی که در آن از دین و سیاست

دست یابی به قدرت این پست و ریاست

دیگر نتوان دید با عدل جهانی

از فقیر و پولدار نیست جایی نشانی

مردم همه باهم چون دوست و برادر

با حقوقی یکسان، لذتی برابر

با باور بر رب بگردند همه مارکسیست

دلها همه شادان، خوشبخت بکنند زیست

[omidfardayan]

در پانزده شعبان با امرخداوند

یک شاعری ایران آزاد کند از بند

مژده به تو هیلا از جان دهد امید

ایران شود آزاد بی ذره ای تردید

با امید و آرزوی برپایی ی انقلاب الهی در پانزده شعبان

امید فردایان

یک شنبه نهم بهمن ۱۳۹۰