تو فرزند کهن تاریخ و این مهد دلیرانی ... تو از نسل همان مردی که با درد عمیق جان ... و ان بیماری مهلک ... شکیبا بود ... از ... فرمان ... خوپنریزی ... شکیبا بود شاید وارهاند ،کشور خود را ز ویرانی ... ولی افسوس ما ملت ، شکستیم حرمت خون را ... خطر کردیم و گم کردیم ... راه را از چاه ... و افتادیم در چاهی که ما بودیم و شیطانی ... و لیکن نیک میدانم ... تو ای آهوی دشت خون .. تو عین قره العینی ... و مانند تمام شیر زن های وطن.... . آماده ای تا سر ببازی ... جان بیفشانی