نوري علا: دارونيسم و افسانهء آفرينش

[1kkaamm]

2)در اینجا خطای معروف خلط انگیزه و انگیخته را انجام داده اید- "علت "و یا " انگیزه" و "از کجا آمدن" چیزی را نمی بایست با "دلیل" و یا " انگیخته" و یا خود ماهیت یک چیز یکی گرفت و اینها رو مخلوط کرد! این خطا می شود خطای بزرگ منطقی! ..لقمان ادب را از که آموخت از بی ادبان (علت با ادب شدن لقمان بی ادبی هست، آیا از این مقدمه می تونیم نتیجه بگیریم که خود لقمان هم بی ادب هست؟

[1kkaamm]

توضیحات من مفصل هست ولی بطور خلاصه بگم: شما مطالبی که مطرح فرمودید چند تا خطای قابل توجه درش وجود دارد:

1) چون از فلسفه علم اطلاعی ندارید، با استناد به اطلاعات علوم تجربی (Science) مانند زیست شناسی یا جامعه شناسی و.. وارد مطالب مربوط به ذهن و اخلاق و مذهب می شوید. "تجربه" تور"علم" است و با این تور به شکار همه چیز نمی توان رفت. معنای عینی بودن Objectivity در علم همین است." عینی" معنایی جز " تجربه پذیر همگانی" Intersubjective Testabilityندارد...بماند که مطلب زیاد هست.

[1kkaamm]

جناب نوری علا عزیز، نزدیک به دو قرن است که متفکران و فیلسوفان و محققان تکلیف اینگونه مطالب مطرح شده متعلق به قرن نوزدهم را مشخص کرده اند، برای همین به کسانی که هنوز در اینگونه اندیشه ها( داروینیسم و به روایت دیگر پوزیتیویسم Positivism ) سیر می کنند لقب "ارتجاع مترقی" داده می شود.