Çekil Git

Çekil git artık düşlerimden
Bıkıp usanmadın mı benden artık ..
Gözlerimden, yüreğimden, içimden
ve varolan her şeyimden, git artık...

Dokunma, kirletirsin beyazları
Konuşma, tüketirsin satırları
Mehtabı bırak, doğan ayrılık
Çekil git, şafak gelen aralık...

Kanıyorum zaten, uzak dur benden
Sebebin olurum, yakanın olurum
Çekil git yolumdan, ölümün olurum
ve git artık, ne olursun git benden...

Konuşma, nefesini al benliğimden
Ben soluğunu kesmeden
Sus demeden, sus ne olur, söylemeden
Git, bir daha Allah aşkına, hiç dönmeden...

Yıkıl git artık hayallerimden
Kumdan evlerin, yıkıldı artık
Taşlarımdan, oyuncaklarımdan, beynimden
...ve yaşayan, her şeyimden, git artık...

Uzanma, karaya çalarsın günlerimi
Söylenme, devrik tümcelerim olursun
Ne öznesini, ne yüklemini kurtarabilirsin
Çekil git, bırak, bütün düşüncelerimi...

Yaralıyım zaten, şöyle dur gönlümden
Derdin olurum, korun olurum,
Çekil git, harın değil, külün olurum
...ve git artık, ne olursun git, git gözlerimden...

Kal yerinde öylece, ses etme
Mevsimler solsun senelerce
Mümkünse çıkmasın, o iki hece
Öldü de, bitsin bu işkence...

Ya da bir sonbahardı, sarardı de
Düşen her bir yaprakta, uzaklaştı de
De ki, gövdeden dal kırıldı
Kopan candı, yıkıldı de, de ki öldü, öldü de...

Yaşamaz de, olsun de, de ki bitti, bitti de...
Kardı yağdı, yağmurdu aktı
Sonra toprağa karıştı, kurudu de, soldu de...
Ne bileyim işte, kısaca öldü de...

...Ve çekil git artık, gölge etme
Alın yazısı gibi görme
Değilim bir şeyin, olmadım hiçbir şeyin
Çekil git artık, ne olur çekil git, kötü söyletme...

Yaşamaz de, olsun de, de ki bitti, bitti de...
Kardı yağdı, yağmurdu aktı, kurudu de...
Sonra toprağa karıştı, soldu de...
Ne bileyim işte, kısaca öldü de...
Ne dersen de...