Loup-Garou

Uploaded videos

80's

Disco 80's

FAVORITE

ORIENTAL

ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ORIENTAL ΚΟΜΜΑΤΙΑ

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ~ ΒΑΖΑΙΟΣ

Ο Ματθαίος Γιαννούλης κατάγεται από το όμορφο χωριό της Νάξου, την Απεΐρανθο από όπου πήρε και τα πρώτα μουσικά νησιώτικα ακούσματα, ιδιαίτερα από τον θείο του Γιώργο Γιαννούλη που έγραφε νησιώτικα τραγούδια. Οι εορταστικές εκδηλώσεις της Νάξου είναι ο χώρος που δοκιμάζει τις φωνητικές του δυνατότητες με επιτυχία.

Αυτή η πρώτη επαφή με τη μουσική τον οδηγεί στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις μουσικές του σπουδές αφού πρώτα μαθήτευσε δίπλα στο Γιώργο Κόρο και στο Στάθη Κουκουλάρη. Σπουδάζει στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών φωνητική, ορθοφωνία και μαθαίνει να παίζει λαούτο, κιθάρα, μπουζούκι και αρμόνιο.

Για τον Λευτέρη Βαζαίο δεν υπάρχουν πληροφορίες.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ~ ΔΗΜΟΤΙΚΑ

Δημοτικά τραγούδια Τα τραγούδια ενός λαού είναι το αντιπροσωπευτικότερο στοιχείο της ψυχής και της ζωής του. Μέσα σ' αυτά αποτυπώνονται οι αγώνες του, οι αγωνίες του για τη ζωή και το θάνατο , τα οράματά του, η βιοθεωρία του και εν γένει η ιστορική του παρουσία. Είναι το ξέσπασμα της ψυχής του λαού σαν συγχρονίζεται από τη χαρά, τη λύπη ή άλλα συναισθήματα, με τα οποία αισθάνεται την ανάγκη να εκφραστεί σε στιγμές ψυχικής έξαρσης.

ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΓΟΡΑΙΟΣ

Ο Σπύρος Ζαγοραίος γεννήθηκε στον Άγιο Αρτέμιο (Γούβα) του Παγκρατίου.
Σε ηλικία 15 ετών έχασε σε ατύχημα το ένα του χέρι, όταν έσκασε μια χειροβομβίδα την ώρα που έπαιζε με συμμαθητές του στην Αγία Παρασκευή της Αττικής.
Με ατσάλινη θέληση, που βγήκε από τη δύναμη της ψυχής του, ξεπέρασε το πρόβλημα που του δημιούργησε το ατύχημα αυτό και από νέος
μπήκε δυναμικά στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού.
Με την ξεχωριστή φωνή του, τη γεμάτη συναισθήματα και καημό, δόνησε τις καρδιές των απλών ανθρώπων του λαού και τα τραγούδια του
με τα ερτζιανά κύματα έφτασαν σε κάθε άκρη της χώρας.
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά τη Θεσσαλονίκη, όπου συνέχισε τη θριαμβευτική του πορεία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγος του Ζωή, δημιουργώντας ένα από τα πιο λαοφιλή ντουέτα του λαϊκού πενταγράμμου.
Κέρδισε την εκτίμηση των μεγάλων συνθετών του λαϊκού τραγουδιού και τραγούδησε μεγάλες επιτυχίες,
που τον καθιέρωσαν ως έναν κλασσικό ερμηνευτή, που αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής.
Πραγματοποίησε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού που ζουν Έλληνες
Ο Σπύρος Ζαγοραίος από νέος ζει και δημιουργεί στην πόλη μας, όπου σήμερα έχει στην οδό Παπαναστασίου και Ρήγα Φερραίου γωνία
το θρυλικό κέντρο διασκέδασης Εντελαμαγκέν

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΡΒΑΚΗΣ

Ο Γιώργος Ζερβάκης γεννήθηκε στις 21/06/1972, στη Δ. Γερμανία, ενώ η καταγωγή του είναι από την Μεσσαρά. Σήμερα, στα 36 του χρόνια, απαριθμεί 15 προσωπικές δισκογραφίες, που έχουν γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, έχει γίνει ο απόλυτος εκφραστής της νεολαίας, που μαζί του ήρθε πιο κοντά στην κρητική μουσική, ενώ κάθε του εμφάνιση συζητιέται για πολύ καιρό.

Σε ηλικία μόλις 12 ετών, παρακολούθησε μαθήματα στο ωδείο του αείμνηστου Κώστα Μουντάκη για περίπου 2 χρόνια, όπου από την αρχή ξεχώρισε για το ταλέντο του. Έχοντας λοιπόν γερές βάσεις και παίρνοντας την απόφαση να κάνει πραγματικότητα τις ιδέες και τα όνειρά του πάνω στην μουσική, ο Γιώργος Ζερβάκης ακολούθησε το ρεύμα της αναγέννησης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει στην πορεία του σκληρούς επικριτές, αλλά και πολλούς που θαμπωμένοι από την επιτυχία του, τον μιμήθηκαν.

Ο ίδιος, αυθεντικός και καινοτόμος, συνεχίζει να γεύεται την επιτυχία, να εμπλουτίζει τη μουσική του και να κάνει μοναδικές ερμηνείες στα τραγούδια και στις μαντινάδες του.

Έχει συμβάλει σε πολύ μεγάλο βαθμό, στο να ακουστεί και να λατρευτεί η κρητική μουσική από πολλούς ανθρώπους και εκτός Κρήτης. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι έχει φανατικό κοινό σε όλη την Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΖΩΙΔΑΚΗΣ

Το όνομα του, γεννημένου και μεγαλωμένου, στα Χανιά Νίκου Ζωιδάκη είναι γνωστό στους φίλους της Κρητικής μουσικής από το 1978 όταν ξεκίνησε να ασχολείται με την λύρα ερασιτεχνικά (επαγγελματικά από το 1981). Από το 1985 μπαίνει στην δισκογραφία με το πρώτο του δίσκο ο οποίος γίνεται σε συνεργασία με τον Μιχάλη Τζουγανάκη και τον Παντελή Κρασανάκη με τίτλο «Τς΄ αγάπης το χαμπέρι» κι από εκεί κι έπειτα ως και σήμερα έχει στην διάθεση του πέντε προσωπικούς δίσκους και πάνω από είκοσι σε συνεργασία.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΝΤΑΡΟΣ

Ο Μανώλης Κονταρός γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1968 στις Βρύσσες Αποκορώνου στα Χανιά. Είναι γιος του Ιωάννη Κονταράκη (με καταγωγή από τον Tζιτζιφέ Αποκορώνου) και της Aννας, το γένος Μακρυδάκη από το Φρε Αποκορώνου. Έχει τρεις αδερφές, τη Μαρία, τη Γεωργία και τη Ζαχαρένια. Παντρεύτηκε το 1998 την Αθηνά Μαυριδάκη και έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά το Γιάννη, την Aννα, τον Ιάκωβο και την Ελένη. Ζει με την οικογένειά του στο Ρέθυμνο.

Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική σε ηλικία 17 χρόνων. Αρχικά γράφτηκε στη σχολή μουσικών του Ross Daily στα Χανιά, όπου και πήρε τα πρώτα του μαθήματα για το λαούτο. Επιπλέον ασχολήθηκε από μικρός και με το χορό ως πρωτοχορευτής στον καλλιτεχνικό όμιλο Αποκορώνου. Με πρότυπα του το Νίκο Μανιά και το Μανώλη Κακλή ξεκινάει την επαγγελματική του δραστηριότητα βασιζόμενη στο τραγούδι.

Από την οικογένειά του δεν ασχολείται κανείς με μουσικά όργανα, αλλά προέρχεται από βαθιές παραδοσιακές ρίζες όσον αφορά στην κρητική φιλοξενία και στο τραγούδι. Ο πατέρας του, ο Κονταρογιάννης, είναι γνώστης και ερμηνευτής του ριζίτικου τραγουδιού. Το ερέθισμα να ασχοληθεί με τη μουσική προήλθε από τις παρέες που γίνονταν τακτικά στο σπίτι τους.

Σταθμός στην καριέρα του ήταν ο μόνιμος του συνεργάτης επί 18 συναπτά έτη, ο δεξιοτέχνης της λύρας Γεώργιος Τσουρουπάκης με τον οποίο ηχογράφησαν πολλές δισκογραφικές δουλειές. Ο Γιώργος έφυγε άδικα και ξαφνικά από τη ζωή το 2008 σκορπώντας θλίψη σε όλους τους λάτρεις του δεξιοτεχνικού παιξίματος του.

ΚΡΗΤΙΚΑ

Οι Κρητικοί μιλούν με μαντινάδες

Ότι και να 'χει ο Κρητικός με λόγια δεν το λέει,
με μαντινάδες χαίρεται, με μαντινάδες κλαίει!

Οι Μαντινάδες είναι η πιο συνηθισμένη μορφή λαϊκού τραγουδιού και αποτελούν ποιητικό είδος διαδεδομένο σε ολόκληρη την Κρήτη.
Η Κρητική μαντινάδα είναι δίστιχο με δεκαπεντασύλλαβους και ομοιοκατάληκτους στίχους στην διάλεκτο της Κρήτης.
Κάθε μαντινάδα έχει αυτοτελές νόημα παρά την περιορισμένη έκταση της.
Υπάρχουν ωστόσο και οι μαντινάδες που λέγονται σε απάντηση άλλης μαντινάδας.
Στην περίπτωση αυτή η μια συμπληρώνει την άλλη και δεν ισχύει ο κανόνας του αυτοτελούς νοήματος.

Η μαντινάδα είναι ο ξεχωριστός τρόπος με τον οποίο οι νέοι, οι γέροι και τα παιδιά της Κρήτης έχουν τη δυνατότητα να εκφράζουν κάθε στιγμή τη πληθώρα και τη διαφορετικότητα των συναισθημάτων τους, τον πόνο, τη χαρά, την προσμονή, τη λαχτάρα, τον έρωτα, τον θυμό, την εκδίκηση, τη νοσταλγία.
Εχουν ειπωθεί και συνεχίζουν να λέγονται χιλιάδες μαντινάδες για κάθε εκδήλωση της ανθρώπινης ζωής.
Οι περισσότερες αφορούν την αγάπη και τον έρωτα αλλά δεν λείπουν οι σατυρικές, της ξενιτιάς, διδακτικές, πειρακτικές, του αρραβώνα και του γάμου, για θέματα της καθημερινότητας και φυσικά για τον θάνατο και την απώλεια αγαπημένων προσώπων.

Οι μαντινάδες λέγονται σε γλέντια με τη συνοδεία της λύρας, ή χωρίς όργανα σε παρέες, στο καφενείο, σε καθημερινές συζητήσεις.
Οι περισσότερες σπάνια γράφονται σε κάποιο τετράδιο, και ακόμα λιγότερες τυπώνονται σε κάποιο βιβλίο.
Πολλές λέγονται και ξεχνιούνται, αλλά οι καλύτερες αποστηθίζονται και περνούν από στόμα σε στόμα.

ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ

Πολύ νέος, εικοσιεννιά μόλις χρόνων και πατέρας κιόλας δύο παιδιών ο Νίκος Κυριακάκης, γεννημένος στους Αγίους Δέκα, χρόνια με τη λύρα στο χέρι, παρουσιαστής σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, με δισκογραφία στο ενεργητικό του και όμως τίποτα από όλα αυτά δεν τον έχει κάνει τόσο γνωστό όσο η τελευταία του δουλειά με τον τίτλο "ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ 1 & 2". Την ώρα που γνωστός δημοσιογράφος μεγάλου ραδιοφωνικού σταθμού του Ηρακλείου το παρουσίαζε και ταυτόχρονα συνιστούσε: "Μακριά από τέτοιου είδους τραγούδια, μη αγοράσετε αυτό το CD.." τα τηλέφωνα της CRETAPHONΕ της δισκογραφικής του εταιρείας, έπαιρναν φωτιά από τις παραγγελίες.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΜΑΝΟΥΛΑ

ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

Ο Γιώργος Μαργαρίτης, γνωστός και με το παρατσούκλι Μαγκάρετ, τραγουδάει απ το 1968 όπου υπάρχουν Έλληνες. Όπως και ο αληθινός Μαγκάρετ, χαρακτηρίζεται από κείνο το μόνιμο μειδίαμα, που σημαίνει ότι, όσα αντιμετωπίζει σήμερα, του φαίνονται στραγάλια μπροστά σεκείνα που η ζωή του έμαθε μέχρι χθες.

Γεννημένος στο Πετρωτό Τρικάλων και μεγαλωμένος στην πιο φτωχή οικογένεια του χωριού, είναι κι αυτός ένα κομμάτι της μεγάλης Τρικαλινής σχολής. Ο πιο μεγάλος της σχολής αυτής άλλωστε, είναι που τον παρότρυνε να κατέβει στην Αθήνα. Ο λόγος για τον Βασίλη Τσιτσάνη, που τον άκουσε στα δεκατρία του χρόνια να λέει μ ένα μπουζουκάκι το "Είναι Όλα Μαύρα" του Μητσάκη και του είπε άμα μεγαλώσεις λίγο, έλα στην Αθήνα να με βρεις.

Ετσι κι έκανε, βρέθηκε το '60 στο Κορωπί, εργάτης σ' ένα περιβόλι και το '62 φιλοξενούμενος στον Άγιο Αρτέμη σε κάτι χωριανάκια του. Πήγε στο Ωδείο απ' όπου έφυγε ύστερα από ένα μήνα λόγω φτώχειας. Δεν είχε 100 δρχ. για τα δίδακτρα και του είπαν "περάστε από δω" και το από δω ήταν η εξώπορτα!. Εκεί που τον φιλοξενούν όμως για να πνίξει τη φτώχεια του τραγουδάει, τον ακούει ένας ταξιτζής που μένει από κάτω και του λέει: "αφού τα λες που τα λες, παίζω κι εγώ μπουζουκάκι, δε στήνουμε κάνα εξτραδάκι;"

Ακολούθησε το φανταριλίκι και μετά η πρώτη δουλειά στο "Ηλιοβασίλεμα", στο Αιγάλεω, με τον Οδυσσέα Μοσχονά. Αυτός τον πίστεψε και του έμαθε το μυστικό του τραγουδιστή που είναι τα πολλά τραγούδια.

1968 πια, πρέπει να έλεγε ίσα με πεντακόσια τραγούδια. Εκεί ψήθηκα και μετά ήμουν έτοιμος να πάω στα τριτοδεύτερα μαγαζιά, να 'χω τα ψιλά μου...

Όλο κάτι πήγαινε να γίνει κι όλο χάλαγε το πράγμα. Ήταν κι οι υποχρεώσεις προς την οικογένεια "Ότι εξοικονομούσα, πρώτα ως εργάτης και μετά απ' τα κέντρα, το 'στελνα εκεί. Πρώτα έπρεπε να κοιτάξω τη μάνα μου. Όχι την καριέρα μου. Θα 'χω πάει ίσα με εκατό φορές με τα πόδια Σατωβριάνδου - Άγιο Αρτέμιο. Δεν είχα τέσσερεις δεκάρες για το εισιτήριο!".

Δεκατρία χρόνια λοιπόν πέρασαν από τότε μέχρι τη στιγμή που ο Γιώργος Μαργαρίτης γνώρισε την επιτυχία, το '81 με τα πρώτα του σουξέ, τα σπουδαία τραγούδια του Τάκη Σούκα.
Απ' το '81, που ο Γιώργος Μαργαρίτης μπήκε στη δισκογραφία, μας έχει δώσει πολλά διαχρονικά, πανελλαδικά σουξέ: Στον Καθρέφτη Σου Κοιτιέσαι, Εσύ Μιλάς Στην Καρδιά Μου, Μα Τι Λέω, Στου Παράδεισου Την Πόρτα, Κελί 33 και τον Τελευταίο Πυρετό του αξέχαστου Άκη Πάνου.

Ο Μαργαρίτης το 1986 συνεργάστηκε με τον Θοδωρή Μανίκα στην παραγωγή του δίσκου "Όχι Πισωγυρίσματα".

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΙΛΗΣ

Ο Θεός της μουσικής σάτιρας και όχι μόνο
Πάντα σε νησιώτικο τέμπο...

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ

Γεννήθηκε στη Κοκκινιά την 1η Σεπτεμβρίου 1927,Γιος του παλιού και διάσημου ρεμπέτη Στελλάκη Περπινιάδη, ο Βαγγέλης ήταν ψάλτης στην Οσία Ξένη της Κοκκινιάς. Ως τραγουδιστής ξεκίνησε το 1947 από τα ταλέντα του Μίμη Τραϊφόρου, με τραγούδια της Σοφίας Βέμπο. Γρήγορα όμως πέρασε στο λαϊκό και το δημοτικό τραγούδι, όπου καθιερώθηκε και είχε μεγάλες επιτυχίες, όπως: «Τα νέα της Αλεξάνδρας», «Αχ γιατί δεν μ' αγαπάς», «Γύρισε κοντά μου», «Μαχαραγιάς», «Δεν θέλω παλάτια και λεφτά», «Το μεροκάματο του πόνου».
Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της ζωής και του τραγουδιού για τον Βαγγέλη Περπινιάδη ήταν οι εμφανίσεις του στα πανηγύρια, γεγονός που τον κράτησε πολύ ψηλά στη συνείδηση του κόσμου. Επί 50 χρόνια τραγουδούσε και διασκέδαζε τον λαό στα πανηγύρια της Αττικής και της υπόλοιπης Ελλάδας. Παράλληλα, έκανε τον γύρο του κόσμου και τραγούδησε για τον Ελληνισμό, σε Αμερική, Αυστραλία, Καναδά και Ευρώπη. Λίγο πριν από το τέλος της ζωής του, εμφανιζόταν σε κέντρο στην Πάρνηθα, το τελευταίο του τραγούδι που ηχογραφησε ηταν το «Δώστε μου τα νιάτα μου». Πέθανε στο σπίτι του στο Δάσος Χαϊδαριου τη νύχτα 11-5-2003 αφου ταλαιπωρήθηκε αρκετά χρόνια με τον καρκίνο ο οποίος τον βασάνιζε «Τα πάντα στη ζωή έχουν αρχή και τέλος, αρκεί να ξέρεις γιατί ζεις και γιατί πεθαίνεις». Λόγια του Βαγγέλη Περπινιάδη «Κουράστηκα για να πονώ / και θέλω να πεθάνω / τέτοια ζωή με βάσανα / πια δεν μπορώ να κάνω. Θέλω να φύγω απ' τη ζωή / ο τόπος πια ν' αδειάσει / κι ας έρθει άλλος στον ντουνιά / για να καλοπεράσει»...

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ

Τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μικρά απλά τραγούδια που τραγουδούν απλοί άνθρωποι. ...είναι στο βάθος μάλλον κοινωνικού περιεχομένου τραγούδια.

ΣΑΤΥΡΙΚΑ

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΣΑΤΥΡΑΣ :D
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΙΛΗΣ και ΗΛΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΔΗΣ
και ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ;)

ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΦΕΤΗΣ & ΧΑΡΑ ΒΕΡΡΑ

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΛΕΝΤΙΑ!!!

ΤΣΙΓΓΑΝΙΚΑ

ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΛΕΝΤΙΑ!!!