AlboPink

Përtej syve tu

Të tronditur, herë të qetë

të përmbajtur dhe plot vaj

të shkallmuar, herë plot jetë

të plagueshëm si thembra e Akilit

i kam njohur këta sy

Tash liqene janë bërë

ku idilat pushojnë

në mbretërinë e muzgut

dhe tronditja merr fund

nga dashuria e pafat

dhe afshi i zjarrtë

i dashurisë plot fat

Horizont i pa skaj

që përfundim nuk ka

përshkrim e pathënë

fjalë që për gjuhë nuk di

fund i pafund janë këta sy

Në këta sy e pashë diellin

yjet, hënën, qiellin

kaltërsitë e oqeaneve

dhe shpirtin e kam endur

nëpër zjarret e vullkaneve

për ta ndriçuar gjithësinë

edhe kur nata shtrihej

përtej syve tu

Për hir të këtyre syve

a kam të drejtë të mendoj në ty

të nënshkruhem mu në bebëza

mbase atëherë do të më vëresh

kudo që ta kthesh shikimin

anës së liqenit, bregut të lumit

në rrugicat e pandriçuara...

dhe në trotuarin e përhimë

ku shkelin këmbët tua!

AlboPink

less